Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
1 reactie
Regelmatig vraagt men mij, oplettend lezertje, of ik het wel red, zo tussen al die Moslims. Moet ik een hoofddoekje, word ik wel geaccepteerd als niet Moslim, word ik wel geaccepteerd als vrouw? Wie dit log regelmatig leest, weet dat ik mij wel enigszins aanpas (geen blote armen) maar niet heel veel...
Lees verder →
1 reactie
Een jaar in het buitenland is leuk om te doen, oplettend lezertje, maar er moet wel wat geregeld worden. Je laat alles achter: je huis, je tuin, je brievenbus. In mijn geval een huis waar niemand dan meer zit. Dat kun je niet alleen, daar heb je mensen voor nodig die je helpen, de boel in de gaten h...
Lees verder →
1 reactie
Toen ik afgelopen verlof naar Nederland kwam, in augustus, was het verschil in temperatuur met Basrah ongeveer dertig graden, oplettend lezertje. Nu ik in december met verlof naar Nederland kom is het verschil weer dertig graden. Met dit verschil dat het in Nederland nu onder nul is. Regelmatig word...
Lees verder →
4 reacties
Wat zijn wij toch een grappig volkje. Waar anderen serieus Thanksgiving vieren, of onder de kerstboom de heer prijzen, hebben wij Sinterklaas. Inmiddels een olijke grijsaard, met grappige assistenten in alle kleuren van de regenboog, zelfs zwart. Meestal een feest voor kinderen, maar ook volwassenen...
Lees verder →
Vandaag nam ik de berg post nog eens door: bankafschriften, achterhaalde aanmaningen, maandbladen, polissen. U kent het wel, maar een oogst van drie maanden is altijd een hele stapel die aandacht vraagt. Er zat een brief bij waarvan ik dacht dat hij niet voor mij bedoeld was. Hij was van het CAK en...
Lees verder →
Het is wat, oplettend lezertje, veertien dagen vakantie thuis. Niks moet en alles mag, maar ondertussen wil je wel veel. En moet er ook af en toe wat natuurlijk, zoals een bank- of een artsenbezoek, nu we er toch zijn. De dagen vliegen voorbij, het gaat nog sneller dan Basrah. Ook 's avonds ben ik b...
Lees verder →