Sinterklaas
4 reacties
Wat zijn wij toch een grappig volkje. Waar anderen serieus Thanksgiving vieren, of onder de kerstboom de heer prijzen, hebben wij Sinterklaas. Inmiddels een olijke grijsaard, met grappige assistenten in alle kleuren van de regenboog, zelfs zwart. Meestal een feest voor kinderen, maar ook volwassenen mogen toch graag nog activiteiten ontplooien. Inmiddels zijn er in mijn familie geen kinderen in Sinterklaas leeftijd, te klein of te groot of te ver weg. Toch vierde ik vanavond Sinterklaas. Bij wildvreemde mensen die gastvrij hun huis open stelden voor vrienden en vrienden van vrienden (waaronder ik dus). Allereerst een uitgebreide koude en warme tapas maaltijd die voor het dubbele aantal gasten ruim voldoende was geweest. Toen werd er via een ingewikkelde dobbel formule gegoocheld met cadeautjes. Allemaal vijf cadeautjes meenemen met een totale maximale waarde van x8010 en via de dobbelsteen verhuisden die cadeautjes van hot naar haar, werden er opdrachten utgevoerd, uitgepakt, geruild en gestolen. Aan het einde van de avond ging er een wekker en mocht je de cadeautjes onder je stoel houden. Ik was net verhuisd van een stoel met twee, naar en stoel met negen cadeautjes. Na een drukke ruilhandel ging iedereen naar huis met de cadeautjes die hij/zijwilde. De auto kreeg ik na enig doorzetten nog uit de sneeuw ook. De garage van mijn huis heb ik niet kunnen bereiken, de sneeuw was te diep, het pad inmiddels te smal. Het is lang geleden dat ik tot over de enkels in de sneeuw liep, maar vanavond was dat het geval. Het enige wat er aan ontbrak was de geur van een houthaard, om helemaal in Oostenrijkse kerstsferen te raken. Wedden dat het dan in Nederland inmiddels weer warm water heeft geregend? Mijn kerst zal niet wit zijn, in ieder geval, hooguit geel van het stof. Maar mijn feestdagen stemming heeft vanavond een flinke boost gekregen. Ik zei het al, wij zijn een grappig volkje.