Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Er is geen waterdruk in Bagdad, er zit water in de ondergrondse leidingen, hoe je het boven krijgt is weer een ander verhaal. Dus staan er kleinere generatoren voor de huizen en hotels om het water uit de pijpen te zuigen en de hoogte in te krijgen. Als er water is natuurlijk, het gaat ook wel eens...
Lees verder →
3 reacties
We zitten door de omstandigheden hier veel binnen. Als je niet uit kijkt kun je vergeten dat je in een erg warm land bent. Omdat mezelf toch nog even duidelijk te maken heb ik een kwartiertje op iemand zitten wachten op het terrasje voor een bungalow (stelt u zich er niei te veel van voor, alles is...
Lees verder →1 reactie
Bij de melding dat ik naar Irak zou gaan, maakten een hoop mensen zich gelijk zorgen over mijn veiligheid. Nu wil ik het niet bagatelliseren, er gebeurt hier nog van alles en het gaat regelmatig fout, zeker nu de coalitie nog niet gevormd is er en er dus weer politiek uitgevochten wordt via bomaansl...
Lees verder →
5 reacties
Vandaag twee feestelijke gelegenheden achter elkaar. Het gebeurt zelden, dus ik viel met mijn neus in de boter. Tijdens de lunch een afscheid voor de groep die binnenkort naar het noorden gaat, waar een nieuwe basis wordt geopend in een oud Saddampaleis (daar zijn er hier nog al een paar van). Dus w...
Lees verder →
Voor ik hier naartoe ging kreeg ik een hoop informatie over wat wel en niet te doen en wat er wel of niet kon. Daar blijkt dus een hoop foute informatie tussen te zitten. Zo zou ik geen geld op kunnen nemen en geen post kunnen ontvangen. Er wordt door iedereen van alles on line besteld, en op sommig...
Lees verder →1 reactie
Het was al niet veel met het elektra in de tijd van Saddam, maar daarna is het alleen nog maar slechter geworden. De inwoners van Bagdad, zo 7,5 miljoen buitenwijken meegeteld, mogen blij zijn als er zes uur elektra is per dag. Voor koelkast, muziek en televisie en voor de broodnodige airco is dat t...
Lees verder →
Velen herkennen de kreet hierboven ongetwijfeld als die van Radar in de serie Mash, zijn waarschuwing als er weer helikopters met gewonden aankwamen. Ik heb er de eerste dagen van mijn verblijf hier regelmatig aan gedacht, want de compound ligt onder de aanvliegroute van de helicopters. Als ik zeg e...
Lees verder →
Computers zijn mooie dingen maar ze moeten het dan wel doen natuurlijk. Ik ben nu in het rijke bezit van twee laptops, een voor werk en een voor privé. Een dus in mijn tijdelijke kantoortje en een op mijn tijdelijke hotelkamer. De een vond vandaag dat hij geen worddocumenten wilde maken, de ander vi...
Lees verder →2 reacties
Mijn eigen laptop is sinds vandaag ook op het beveiligde net aangesloten dus ben ik weer online. Stelt u zich daar niet te veel van voor. De afgelopen 30 minuten is gebruikt om 2 berichtjes weg te sturen, dus de lijn is kennelijk overbezet. Maar binnenhalen gaat wel snel, dus kreeg ik al jullie reac...
Lees verder →1 reactie
Ik weet nu de weg naar het restaurant, buiten de compound maar binnen de Green Zone (die sommige Amerikanen nu zoveel minder veilig vinden dat ze hem de amber zone noemen). Ik weet ongeveer waar iedereen zit en ik ken de belangrijkste mensen van gezicht en voornaam. Tijd om te vertrekken, oplettend...
Lees verder →