Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Ergens tussen 2007 en 2010 was er een actie. Op FB werd je uitgedaagd na te denken over je gedrag en hoe duurzaam dat was, en steeds veranderingen aan te brengen. Je kon er blaadjes aan een virtuele boom mee verdienen. Ik bestelde toen de gratis douchetimer. Daarover had ik het met een collega. Zij...
Lees verder →
Ooit, toen ik nog de Pep las, was een van mijn favoriete strips De Grootvizier. Daarin wilde de Grootvizier Iznogoedh absoluut “Kalief worden in plaats van de Kalief”. Het lukte hem gelukkig nooit, maar lastig was hij wel. Veel later, toen ik zelf actief werd in de lokale politiek, zag ik af en toe...
Lees verder →
Het blogje hiervoor bedacht ik in de tram die mij naar de trein naar een andere stad zou brengen, voor die 2 minuten stilte, maar dan een beetje anders. Omdat ik vind dat vrijheid ook gastvrijheid betekent. Dat die vrijheid ook nu nog lang niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Dat we meer kunnen en...
Lees verder →
1 reactie
Zaterdagavond vierde ik onverwacht met een prachtige opera in onze hoofdstad. Aansluitend vond ik een slaapplek op een onwaarschijnlijke plek. Een groot pand overvol boeken herbergde die avond vijf personen, met drie verschillende nationaliteiten en vier verschillende geboortelanden. De gesprekken w...
Lees verder →
Maandagavond liet de jongeman waar ik in een vorig blog al over schreef mij een foto zien op zijn telefoon. De foto van een vriend, ongeveer even oud als hij, ergens achter in de twintig. Een lachend, vriendelijk gezicht. Een vriend, in en uit het land van herkomst. Maar dood. Vermoord die zondagavo...
Lees verder →1 reactie
Een fijne middag en maaltijd met vrienden, op regelmatige basis. We drinken thee, eten te veel lekkere dingen, spelen wat bordspellen om onze hersens fris te houden, sluiten af met een eenvoudige maaltijd. Beproefd recept, al jaren; al krimpt ons groepje helaas, we houden dapper vol. Hoezeer we dit...
Lees verder →
2 reacties
Vanmorgen werd ik wakker met het nieuws van weer luchtaanvallen in Gaza. Al meer dan 300 doden, dat aantal zal stijgen. Mannen, vrouwen, kinderen. In een gebied waar water, elektriciteit, medische hulp, voedsel al afgesloten of afwezig zijn. Maar Gaza is ver. De afgelopen weken zag, hoorde of las ik...
Lees verder →
Het zal mijn tijd wel duren. Daar zijn we het over eens. Mijn schaapjes staan hoog en droog. Mijn huis is ruim en veilig. De koelkast en de pantry zijn gevuld. Over mijn kinderen en kleinkinderen hoef ik mij geen zorgen te maken, die zijn er niet. Mijn positie in de maatschappij maakt dat er werkeli...
Lees verder →
Redelijk veel in het nieuws deze week: twee buitenlandministers die een bezoek brengen aan de horrorgevangenis in Damascus, Syrië. Om met eigen ogen de wreedheid van het Asssadregime te aanschouwen. En gelijk te tonen hoezeer ze voor mensenrechten en menselijkheid zijn. Wellicht ook met de bedoeling...
Lees verder →
Zo vol als deze vlucht op de heenreis was, zo leeg is het nu. Ik heb de drie middenstoelen voor mezelf. Wie nu met nog twee andere zit, heeft daarvoor gekozen. De reis is lang genoeg om twee maaltijden te krijgen, waarbij de ene dan wel avondmaaltijd zal zijn geweest. Door het grote tijdverschil is...
Lees verder →