Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
1 reactie
De taak van het leger in vredestijd, volgens mijn vader, is te oefenen voor een situatie van oorlog. En oefenen doet het leger, regelmatig en grondig. De jaarlijkse grote oefening van het eerste Duits-Nederlandse legerkorps is weer losgebarsten en houdt mij bezig op de hei. Ik ben goeverneur, aartsb...
Lees verder →2 reacties
En dan wordt het tijd weer naar huis te gaan. Nog een keer thee aan de keukentafel met uitzicht op de bergen. Proberen alles mee te krijgen in de koffer zonder overgewicht. Toch iets achter moeten laten. Bed afhalen en wasmachine vullen. Nog een keer de rit naar SLC. De kolibris hebben zich niet lat...
Lees verder →
Zo’n laatste volle vakantiedag doe je nog dat wat bleef liggen en niet te ver weg is. We bezoeken iemand die een oud postkantoor en bijgebouwen omvormde tot een B&B. In landelijke stijl met veel quilts en antiek. Buiten lopen de kippen, ganzen en geiten. Een schuur wordt ingericht om solitaire bijen...
Lees verder →
We zouden een stuk van het Mormon Trail volgen en uitkomen bij “This is the place”. Het ging een tijdje goed. We kwamen een aantal “historical markers” tegen die met beeld en tekst duidelijk maakten wat hier gebeurde zo’n honderdvijftig jaar geleden. Nu al fris was het lastig voor te stellen hoe het...
Lees verder →
De parktour voorbij maar de vakantie nog niet. The American way of life vandaag. Langzaam op gang komen na het reizen en bijtrekken aan de keukentafel met koffie en thee. Daarna waren we op het nippertje om twee dorpen verderop ontbijt te bestellen in een historisch diner-rijtuig van zeventig jaar o...
Lees verder →
Nog een keer wisselen we van klimaat en rijden we terug, onze tentjes en de rode rotsen achterlatend. Terug naar het noorden wisselt weer voortdurend het landschap. Een beetje meer bewolking en soms geen zon. We rijden door het mijnbouwgebied, de bergen zijn hier jonger, doen aan Zwitserland denken....
Lees verder →
De schoonheid neemt geen eind. Het steeds wisselende landschap blijft adembenemend. Als ik dit schrijf ben ik twee dagen achter. Hier in de wide open spaces geen wifi in onze tipi. Wel heel veel Jeep rijders die hun jaarlijks paastreffen hebben. Proefritje maken. Gratis hotdog als je wil (no thanks)...
Lees verder →
Wie verre reizen maakt kan veel verhalen. We komen veel reizigers tegen en horen dus veel van die verhalen. Behalve allerlei indrukwekkende landschappen zien en spreken we allerlei nationaliteiten van diverse pluimage. Allemaal vriendelijke verhalen. Vandaag in Capitol Reef troffen we veel Nederland...
Lees verder →
Ik zal u niet vervelen met hoe mooi het landschap weer was. Dat was het. Maar we kijken natuurlijk niet alleen naar het landschap. Af en toe gaan we ook eten. Dit hele gebied is feitelijk een serie natuurgebieden. Dichtbevolkt is het dus niet. Stadjes zijn een paar honderd inwoners groot. Wat is er...
Lees verder →
En plotseling was het lente. Een paar honderd mijl zuidelijker, een paar duizend voet lager. Waar in Bryce de bomen nog nadachten over knoppen, staat in Zion het gras tien centimeter hoog, de bomen in blad, een aantal bloemen in bloei, hoor je vogels zingen en vliegen vlinders rond. In hetzelfde geo...
Lees verder →