Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
1 reactie
Vrolijk wakker vanochtend, op naar Hoover Dam en Lake Mead, weg van de gekte. Geen haast meer, nergens een afspraak, het is maar een paar uurtjes rijden van Las Vegas. Even een paar dagen genieten van de natuur en verder niks, even bijtrekken van de afgelopen drukke dagen. Dus voltanken, alle tanks...
Lees verder →
3 reacties
Ondanks hitte, licht en lawaai, die helikoptertjes blijven vliegen, toch goed geslapen, al ben ik natuurlijk weer wakker als de zon dat is. Ik luier zolang het houdbaar is in Monster zonder iets bij te zetten. Ik ontbijt, ik drink, ik douche. Dan vertrek ik, in de ochtendbries. Het belooft 103 F te...
Lees verder →
2 reacties
Het is een vliegenval, deze stad. Iedereen wil hier zijn. Jong en oud, alleen, samen, een groep, gezin, gezond of ziek: alles loopt en sjokt hier rond. Het aanbod is zo groot dat kiezen lastig is. Om mij heen hoor ik daar voorbeelden van: ‘Waar te eten? Bij die Sandwich Shop dan maar, ik heb nu toch...
Lees verder →
1 reactie
Veel groter kan de tegenstelling niet zijn. Ik ontwaak als de zon opkomt, rond een uur of vijf. Volkomen stilte. Zelfs de vogels houden zich hier erg bescheiden. Vanwege de jagers wellicht. Strak op schema heb ik om half zes alles klaar voor vertrek en doe ik de paar uurtjes naar Las Vegas. Het eers...
Lees verder →
Mijn voorgenomen taak in Tucson kan ik niet helemaal zelf uitvoeren en laat ik in de betrouwbare handen van een jonge kapitein. Blij ben ik er niet mee, het had anders gekund, maar het is niet anders. Later krijg ik bericht dat een Nederlandse vlieger zich er ook over zal ontfermen, dus het komt goe...
Lees verder →
3 reacties
Na de tegenvaller gisteren was ik lichtelijk overstuur en moe, vanmorgen moest ik mijzelf van de vloer oprapen. Een hele zondag Tucson was geen aanlokkelijk vooruitzicht. Maar je moet altijd van de nood een deugd maken. Dus een Apple winkel opgezocht, want alle trucjes die ik ken brachten mijn ouwe...
Lees verder →
Dat krijg je ervan als je niet plant. Vanmorgen goed uitgerust maar wat wiebelig van het klimmen op mijn gemakje wakker worden. Dat wil zeggen dat ik er pas om half zeven uit was. Geen coyote als wekker helaas. Welk plan zou ik uitvoeren? Naar de Noord Rim rijden voor meer canyon? Na drie dagen Wow...
Lees verder →
1 reactie
Om 5.03 uur schrik ik wakker van de coyote van dienst, die de zon begroet met zijn uithalen. U kent het van de films. Ik wil nog wel een uurtje slapen, maar dat lukt natuurlijk niet, de hele wereld wacht! Om 7 uur rijd ik het park weer in, waar nu veel plek is om te parkeren en nog maar weinig mense...
Lees verder →
1 reactie
U wordt het vast zat, al die superlatieven over mooie vergezichten. Dan nu een bijna-rampje voor de afwisseling. De rest van de dag komt daarna langs. Ik ben op weg naar de Grand Canyon South Rim. Die Canyon komt natuurlijk niet ineens, dat bouwt op. Dus af en toe zijn er scenic views die zicht geve...
Lees verder →
Dagje kalm aan en niet rijden, ook fijn. Ontbijtje met verse yoghurt, Quaker Oats en rauwe honing uit Lampasas. Dan een toer boeken bij de vriendelijke manager voor de namiddag, als de schaduwen en kleuren het mooist zijn. Ik heb een hele dag voor me voor van alles. Ik maak een houder voor een van m...
Lees verder →