Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Baby Bres Alhoewel de Irakezen niet gek zijn op de Gekko, weten ze dat ik dat wel ben. Van de week verraste A, de schoonmaker mij. Ik zat in de vergaderzaal beneden te wachten op mijn afspraak toen hij mij dringend boven riep. Daar aangekomen gaf hij me een waterflesje. Met een heel klein Baby gekko...
Lees verder →
Toen ik het gisteren om half zes hoorde rommelen ben ik snel naar het dak gerend. Dat is nu verder dan voorheen, want ik woon er niet meer onder, ik woon onder een lager dak. Wat ik hoopte gebeurde, de onweersrommel werd een echte bui en ik maakte de derde regenbui mee sinds mijn verblijf hier. Zal...
Lees verder →
Volgens het Amerikaanse lijstje waar ik gisteren naar verwees wordt er nu twee maal zo veel elektriciteit geproduceerd als voor 2003. Het gebruik is echter ook flink gestegen, mensen hebben meer spullen dan voor die tijd, wordt er gezegd. Dat kan waar zijn natuurlijk, maar zo’n airco, als ze die had...
Lees verder →
Het naderend vertrek van de Amerikaanse troepen is hier voor velen het gesprek van de dag. Ook de Amerikaanse media besteden er regelmatig aandacht aan. Vergelijkbaar met die in Nederland nu de afbouw in Afghanistan is begonnen. Las ik in mijn eigen NRC een zeer sober verhaal over de bereikte result...
Lees verder →
Een onverwachte ontmoeting vanmorgen, toen ik het kantoor van Dr E. binnenliep. Zijn secretaresse had een schattig baby op schoot, haar zes maanden oude dochtertje Shahed (wat een soort honing betekent). Een kindje dat haar naam eer aan deed want ik heb haar de hele dag geen kik horen geven. Heel zo...
Lees verder →
1 reactie
Ik heb tegenwoordig wekelijkse ontmoetingen met Natiqa, de voorzitter van de commissie vrouwen en kinderen. Het materiaal dat ik voor haar voorbereidt staat haar zeer aan en nu wil ze iets terug doen. Dat is lastig, oplettend lezertje, ik kan hier niet makkelijk weg. Dat is in de toekomst misschien...
Lees verder →
Je zou denken dat in een land waar het weer maar twee varianten kent, heet en heter, dat geen onderwerp van gesprek is. Bij ons natuurlijk wel, wij hebben drie seizoenen per dag. Maar ook hier in Basrah is het weer elke dag een punt van aandacht. De afgelopen weken waren heet en droog en winderig. T...
Lees verder →
In iedere omgeving waar de bewegingsruimte beperkt is, neemt het eten een extra belangrijke plaats in. Dat is zo in gevangenissen, bij de brandweer (die toch ook lang op elkaars lip zitten), aan boord van schepen en dus ook hier. Als je op een schip een verkeerde kok had, kwam dat de stemming niet t...
Lees verder →
De laatste tijd wisselen onze PSD-ers nogal snel. Dat heeft tot gevolg dat hier een groep zit die ook voor elkaar vaak nieuw is. Zet ze aan tafel bij elkaar op een rustige avond en de verhalen komen los. Waar ze vandaan komen, waar ze geweest zijn, wat ze hebben mee gemaakt. De meesten komen uit het...
Lees verder →
Wij scheiden in Nederland van alles. Sommigen willen daar zo ver in gaan dat ze zelfs nationaliteiten en geloven willen scheiden, maar ik wil me nu even bij afval houden (Freud mag er van denken wat hij wil). Ik weet niet hoe het u vergaat, maar zeg mij dat ik iets moet scheiden en ik doe het. Nou j...
Lees verder →