Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Hij is ongeveer van mijn leeftijd en zit naast mij op een palmmatje op het plein. Hij vertelt over zijn zoon, die in borst en voorhoofd werd geraakt door een sluipschutter op het dak in de januari revolutie. Toen hij bij de rechtbank kwam werd hem gevraagd wie hij verantwoordelijk hield voor de moor...
Lees verder →
Tegen mijn vrienden hier maak ik wel eens een grapje: de ene helft heet Ahmed, de ander helft heet Mohammed, lekker makkelijk. Erg ver zit ik er niet naast en een van de Ahmeds die ik ken legde mij uit hoe dat zo kwam. Natuurijk had u al bedacht dat Mohammed wel zou slaan op De Profeet (VZMH). Dat i...
Lees verder →
In de afgelopen vijftien jaar is datgene waar ik veel plezier aan heb beleefd, het leggen van verbanden en het verbinden van vraag en aanbod of vraag en vraag. Er komt iemand langs met een probleem of een idee, en jij kent iets of iemand die zou kunnen bijdragen. Je doet eigenlijk niets, je trekt ee...
Lees verder →
Het moet slechter worden voor het beter wordt: een oud gezegde dat nu zeker opgeld doet in mijn flatje. Druk bezig met sorteren, verdelen, weggooien en proefpakken van de spullen die met TNT naar huis gaan. Overal ligt nu rommel, maar het resultaat zal zijn dat het hier zo kaal is als toen ik kwam....
Lees verder →
Een van de leukste stukjes Cairo is de tentmakersbazaar. Gevestigd in een overdekt eeuwenoud deel van Muizzistraat. Kleine winkeltjes waar kussen, wandkleden en bedspreien worden verkocht. alles met de hand geappliqueerd. Hele families houden zich met dit oude handwerk bezig. Ze maken de prachtigste...
Lees verder →
Mezelf het plezier gedaan nog een stuk Islamitisch Cairo te bezoeken. De laatste weken is het sightseeing er helemaal bij ingeschoten. Nu weer ouderwets zwerven door de straten. De Sultan Hassan en de Rifka Moskee bezocht, de een zevenhonderd, de ander honderd jaar oud. Vooral die eerste is prachtig...
Lees verder →
Een aantal mailtjes verstuurd en een blogje plus Tweet geschreven in een poging hulp te krijgen voor oogslachtoffers van de revolutie. Op vier mailtjes zelfs geen antwoord, dus die hulp zal niet komen. Europa is druk met de crisis en kijkt ondertussen naar de volgende. Iran haalt het nieuws en Syrië...
Lees verder →
Nu mijn vertrek zo dichtbij is, komt de tijd van de “laatste keer’. Vanmiddag dus voor de laatste keer thee gedronken bij Groppi. Vergane glorie en wereldberoemd. Komt in alle gidsen van Cairo voor. Jugendstil versieringen, Jugendstil lampen aan het hoge plafond en gebakjes in de vitrine. Je moet ge...
Lees verder →
Een levendige maar zeker geen drukke vrijdag op het plein. Iets meer mensen dan andere vrijdagen, maar geen duizenden en duizenden. Alhoewel je niet moet onderschatten hoeveel mensen er nog zijn. Ze lopen rond, staan met elkaar te praten. Discussiëren, meningen uitwisselen, iets wat voorheen niet ko...
Lees verder →
Een mens verzamelt wat troep in drie maanden, oplettend lezertje, je gelooft het niet. Ik kwam hier in een vrij kaal appartement, en nu weet ik niet hoe ik alles thuis moet krijgen. Al die voordelige boeken en leuke spullen gaan me nog een hoop geld kosten voor ik ze met TNT thuis heb. Eerst probeer...
Lees verder →