Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Wie verre reizen maakt kan veel verhalen. We komen veel reizigers tegen en horen dus veel van die verhalen. Behalve allerlei indrukwekkende landschappen zien en spreken we allerlei nationaliteiten van diverse pluimage. Allemaal vriendelijke verhalen. Vandaag in Capitol Reef troffen we veel Nederland...
Lees verder →
Ik zal u niet vervelen met hoe mooi het landschap weer was. Dat was het. Maar we kijken natuurlijk niet alleen naar het landschap. Af en toe gaan we ook eten. Dit hele gebied is feitelijk een serie natuurgebieden. Dichtbevolkt is het dus niet. Stadjes zijn een paar honderd inwoners groot. Wat is er...
Lees verder →
En plotseling was het lente. Een paar honderd mijl zuidelijker, een paar duizend voet lager. Waar in Bryce de bomen nog nadachten over knoppen, staat in Zion het gras tien centimeter hoog, de bomen in blad, een aantal bloemen in bloei, hoor je vogels zingen en vliegen vlinders rond. In hetzelfde geo...
Lees verder →
De verwachting was hoog maar werd makkelijk overtroffen. De rode rotsen in grillige vormen van Bryce zijn prachtig. De zon en de wolken voegden drama toe, de zilvergrijze stammen en het groen van de bomen maakte het plaatje compleet. Iedere bocht een ander prachtig uitzicht, ook op weg naar ons volg...
Lees verder →
De dag was nog nauwelijks begonnen of we zagen een wolf langs de weg, vlak bij huis. Daarna zuidelijk gereden op weg naar de parken. Langs suburbia en bedrijven terreinen tot voorbij Provo het landelijker en uiteindelijk woest en ledig werd. Halverwege de middag Cove Fort bezocht en rondgeleid door...
Lees verder →
This is the place. Met deze woorden liet Brigham Young zijn volgelingen weten dat de reis voorbij was en ze hun nieuwe land konden gaan bouwen aan het Salt Lake. Dat was 24 juli 1847. Ze kwamen met ossenwagens en handkarren. In maandenlange tochten door het midwesten. Wat het motief ook was: het res...
Lees verder →
Het grappige van reizen naar een ander continent is het tijdverschil, oplettend lezertje. Ik werd dus vannacht om drie uur gebeld, maar was al wakker, dus geen probleem. Vanochtend na het ontbijt onze shop-till-you-drop dag. Spijkerbroeken voor de hele familie, grappige gadgets en eindelijk een tafe...
Lees verder →2 reacties
Het is vier films vliegen naar Detroit. Volgens het aardige meisje bij de Gate een prima overstap plek. Maar eerst de beveiliger vertellen wie je koffer heeft ingepakt en met wat. In Detroit willen ze weten waar we heen gaan en waarom en vooral met wie. Utah? Really? Zo koud nog daar. Maar in Salt L...
Lees verder →
In toenemende mate nemen wij de moeite niet eens meer om te stemmen, zeker niet bij lokale verkiezingen. De opkomst dreigt onder de 50% te duiken. We zijn ontevreden, we vinden dat het beter moet, en het enige wat wij daar aan bij dragen, is thuis blijven en kankeren. Dat kunnen we ons ook veroorlov...
Lees verder →
In „arts en auto” van februari jl stond een behartenswaardig interview met Uroloog Rik Williams: 61 jaar en terugblikkend op het faillissement van het Ruwaard van Putten ziekenhuis. Nu verliest er wel eens vaker iemand zijn baan, maar in het stuk noemt de heer Williams een paar redenen voor het fale...
Lees verder →