Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
“L’etat c’est moi”, “de staat, dat ben ik”. Woorden die we allemaal leerden op school tijdens de geschiedenisles. “Wir sind das Volk”, woorden die we allemaal hoorden op radio en tv uit duizenden kelen tegen het einde van het Sovjettijdperk bij onze oostelijke oosterburen. Allebei waar, als je het g...
Lees verder →1 reactie
Ik heb een vriendin met een helder verstand, een onverwoestbaar humeur en een onwillig lijf. Ze is rolstoelafhankelijk. Als in: ze zit in haar rolstoel of ze ligt in bed, ze loopt niet. Ook niet een paar stapjes, ook niet even de bus in, ook niet even een kort stukje. Niet. Ze redt zich meer dan pri...
Lees verder →
Vroeg uit de veren, we gaan al om acht uur op de terugweg. De koffers niet alleen gepakt, maar ook de kamer in de juiste staat achterlaten. Beddengoed op de tafel, stoelen op het bed. Afval weg. Een stralende zonsopgang begeleidt me naar het laatste ontbijt hier. Nog wat omhelzingen, nog wat handen...
Lees verder →
De laatste dag voor ons in deze oefening, die in Noorwegen nog doorgaat met echte actie. Voor mij blijft er, naast het bewaken van de injects, het afleveren van een brief over. Mooi weer, in een kwartiertje loop ik naar de top van de heuvel en geef hem af. Weinig weet gehad van het weer, en weing pr...
Lees verder →
Vandaag de dag van de echte ontmoetingen. Althans, gezien de afstand tussen waar de president verblijft en het onderkomen van de commandant der commandanten, werd het een VTC, een videovergadering. We kwamen, zoals voorgeschreven in de lijn, geen stap nader, maar het was een goed gesprek, voor mij....
Lees verder →
Hoe ziet onze dag er uit, hoe verhoudt ons ritme zich tot het battle rythm van de oefening? Ik word wakker voor zessen door mijn buurvrouwen, die een uur eerder aantreden dan ik. Om half zeven uit bed, om zeven uur op weg naar de messroom. Tien minuten stevig doorstappen. Vaak met goed weer, maar de...
Lees verder →
De eerste dag van een nieuwe week, voor ons de laatste hier. Niet dat ik zo lang gewerkt heb dat er geen blogje meer af kon: het avondprogramma nam tijd. Maar eerst het werk: de slag is begonnen. Waar merken we dat aan? Meer zwaar materiaal dat hier rond de basis raast, pantserwagens, troepentranspo...
Lees verder →
De ochtend stond in het teken van losse eindjes, evalueren en een paar televisie interviews. Daarbij mocht ik een bomenlievende oud hippie spelen, mij op het lijf geschreven. De middag was interessanter: War Gaming. Het lijkt op heen en weer schuiven, maar de uitkomst was onverwacht en gaf veel stof...
Lees verder →
Ik leer hier iedere dag bij. Alle pijplijnen, alle verschillende disciplines, alles wat er komt kijken bij zo’n oefening: het is veel. Morgen Wargames, weer iets wat ik nooit gedaan heb. Vandaag verontrustte moeder, bange burgemeester, en de alomtegenwoordige Ms Sodeflod gespeeld, in een snel onrust...
Lees verder →
11 September op een buiige dag, en hier vielen de eerste projectielen op ons arme landje. Met als gevolg een hoop rollespelen, een hoop chaos en woede en dus een drukke dag met interessante ontmoetingen. Een VTC met de aanvallende partij als president van het aangevallen land is vragen om moeilijkhe...
Lees verder →