Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Je kunt alles van me zeggen, maar niet dat ik niet consequent ben. Na gisteren mijn flitser om zeep te hebben geholpen (schoonmaken en nieuwe batterijen mochten niet baten) vertrok ik vandaag zonder mijn computer en lekte mijn onderwaterhuis, zodat mijn camera na een halve duik mistig werd. Dus dook...
Lees verder →
Die fanfare van vanochtend, die reclame bleek te zijn voor het festival gewijd aan een heilige dat dit weekend losgaat, was geheel terecht. Op een spiegelglad zeetje togen we, drie duikers en gids Manuel, naar twee duikplekken deze ochtend. En vanmiddag met alleen ikzelf en Manuel, naar wandjes in d...
Lees verder →
Even wist ik niet wat ik hoorde vanmorgen,oplettend lezertje: deed mijn telefoon iets geks, speelde er ergens een bandje? Om even over zes hoorde ik statige trommels en fluiten. Buiten bleek het al net licht te zijn. Het was levende muziek, vanaf een prauw. Ik naar buiten, en velen met mij. Het was...
Lees verder →1 reactie
Maar weer eens twee dagen onderweg om vissen te kijken, oplettend lezertje. Ik weet, het is een afwijking. Stop-over in Hong Kong en landen in een voor mij nieuw land: de Filippijnen.. De vlucht was lang genoeg om vier hele films af te kijken en een vijfde half (flut film ook nog). Hong Kong, waar i...
Lees verder →
Gezond Bij binnenkomst in de lokale drogisterij, op zoek naar gedroogde abrikozen, stuit ik links van de ingang op een display met alles wat een mens gezond kan maken: voedingssupplementen in soorten en maten, voor mannen en vrouwen in alle leeftijden; rijstcrackers, zakken vol gedroogde cranberry’s...
Lees verder →
Ik hoef het beeld hier niet te delen, het zit al in uw hoofd. Het zit al in mijn hoofd. Een jongetje van vijf, in shock, zwijgend, maar ook even nieuwsgierig naar de kleurige, schone omgeving waar hij in terecht is gekomen. Tot hij zijn hoofd aanraakt en naar zijn hand kijkt, en niet weet wat hij mo...
Lees verder →
De reis is voorbij, ik ben mijn koffers al weer aan het pakken voor de volgende reis, morgen, naar een klusje in Duitsland. Iedereen die ik trof afgelopen week wilde natuurlijk weten hoe het was, dat Oezbekistan, en waarom ik zo enthousiast was over mijn bezoek. Tja, oplettend lezertje, daar vraag j...
Lees verder →
Voor dag en dauw er uit. De dame van het hotel was vergeten een taxi te bestellen, dus haar echtgenoot moest er ook vroeg uit. Het is in Tasjkent drukker op straat op een zaterdag om zes uur ’s ochtends dan bij ons, oplettend lezertje. De controle op de luchthaven is grondig, maar vriendelijk. Zonde...
Lees verder →
De reis loopt duidelijk op zijn laatste benen, mijn reisgenoten hebben wat meer tijd nodig om wakker te worden, dus ik ga alleen op pad om nog wat laatste bijzonderheden te zien en de stad wat te verkennen. Tasjkent heeft alles wat iedere hoofdstad bij ons in de buurt ook heeft: brede straten, grote...
Lees verder →
Er zijn drie dingen die je kunt doen vanuit Nukus: een ruïne-complex bekijken, naar de Aral zee of haar voormalige kustlijn reizen, of het museum bezoeken. We doen het laatste. Karalpakstan, waar Nukus de hoofdstad van is, is een republiek met eigen parlement, taal, grondwet plus vlag, maar valt toc...
Lees verder →