Op Weg naar de Toekomst

Linda Rose Smit

Op Weg naar de Toekomst

Wie verre reizen maakt…. 22, Ontmoetingen, 20 september

Fris en fruitig er uit vandaag, ik was ruim voor negen uur bij het museum. Dat ging overigens pas om tien uur open, 9 uur was voor het buitenterrein. Het regende, de vriendelijke jongeman die het hek openschoof, begeleidde me met zijn paraplu naar de grote bronzen klok op het terrein. Die klok mag j...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 21, Tempels galore, 19 september

1 reactie

Als je al bijna drie weken onderweg bent, je veel van onderkomen verwisselt, slaap te kort komt en een paar dagen geen echte warme maaltijd tot je neemt, dan komt er een moment dat je denkt: pizza en een warm bad. Die dag was vandaag. Het hotel bleek toch net zo’n hard bed te hebben als al die hotel...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 20, Naar Pohang, 18 september

2 reacties

Een rijdag vandaag, dit land is te groot om alles in twee weken te zien, dus hele stukken moet ik overslaan, de krenten moeten uit de pap. Eerst een nieuwe geheugenkaart voor de camera, en als ik dan toch in de E-Markt ben, met een foodcourt waar de Bijenkorf een puntje aan kan zuigen, sla ik gelijk...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 19, Seorak Natural Park, 17 september

1 reactie

Om kwart voor negen zoef ik in mijn Genesis G330 onder een stralend zonnetje het Seorak natuurreservaat binnen. Een van de vele Unesco Sites hier. Eerst de kabelbaan omhoog. Al direct in het begin is het zicht op de Ulsan formatie ontroerend van schoonheid. Boven aangekomen eerst nog verder omhoog....

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 18, Naar Seroak, 16 september

2 reacties

We ontbijten nog een keer met elkaar, uitgebreid bij ‘het beroemde lam’. Een uitstekend ontbijtbuffet. Dan verlaat ik als eerste het gezelschap en gaat deze dag elk zijns weegs in en buiten Seoel. Ik word nog naar het verhuurbedrijf gebracht door gastheer en -vrouw. Daar blijkt men helaas geen compa...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 17, Het Huwelijk, 15 september.

1 reactie

Het is een heel gedoe, een huwelijk, make-up, haar, jurken. In Korea nog iets meer gedoe, vanwege de ingewikkelde kledij, de nauwe voorschriften en de taal. Ik besluit vroeg het appartement te verlaten, als je niets kunt bijdragen ben je ballast. Het is dus nog rustig als ik het Dongdaemun Design Pl...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 16, Changdeokgung Paleis, 14 september

Ondanks het nakend huwelijk heeft het bruidspaar tijd om samen met ons het belangrijkste paleis van Seoel te bezoeken. De geheime tuinen zijn de grote attractie en alleen onder begeleiding te bezichtigen. We zijn dus op tijd deze ochtend, de gids legt in keurig Engels uit waarom die plek zo bijzonde...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 15, Reünie, 13 september

Verhuizen vandaag, want ik kwam natuurlijk voor een huwelijk. Vandaag komen we allemaal samen in een appartement een paar wijken noord van waar ik nu zit. Men is onderweg vanuit elders in Seoel, Nederland en Jeju Do. Ik krijg nu al niet meer alles in de koffer, en ik ben hier nog maar net. Dat wordt...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 14, Itaewon, 12 september

1 reactie

Ik besluit de dag rustig te starten, zonder wekker te zetten, maar half acht ben ik toch wakker. Om negen uur zit ik in een koffietentje aan het ontbijt en schrijf ik ansichtkaarten, die ik verderop gelijk kan laten frankeren. Dan een lange metroreis, er schijnt van alles uit te vallen, ook mijn lok...

Lees verder →

Wie verre reizen maakt…. 13, DMZ en verder, 11 september

Toen ik deze toer boekte leek dit een geschikte datum voor het bezoek aan het grensgebied tussen Noord en Zuid-Korea. Hoewel de start wat lastig was, zat ik toch op tijd in een knalrode bus met paarse gordijntjes. Met mij een bus vol buitenlanders. Spanjaarden, Fransen, Indiers, Chinezen, Filippijne...

Lees verder →