Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
3 reacties
Het duurt ongeveer een half uur voor een autoalarm er vanzelf mee ophoudt. Met andere woorden: ik ben pas laat ingeslapen vannacht. Voor dat alarm ging er een vogel af en ik heb lang liggen denken welke vogels er zo gek is ’s nachts te zingen. En mooi. De vrachttreinen kwamen gelukkig ook een paar k...
Lees verder →
1 reactie
Daar sta je dan, vroeg op de ochtend, op een keurig bijgehouden verkeersplein met kort geknipt gras. Een plek die je herkent, al ben je er nooit geweest. Een plek die iedereen die in 1963 oud genoeg was, en zelfs degenen die daarna geboren werd, herkent: Elm Street, op de hoek van Commerce en Housto...
Lees verder →
2 reacties
Lekker langzaam opstaan vanmorgen, alle buren (er kwam nog een bus om half elf) zijn al weg als ik de vlag hijs en de motor start. Ik rijd over stille wegen, of ze nu bij, zij of scenic zijn. Rode aarde, groene velden, geel gras. Voor de schilders: napels geel, sapgroen, gebrande siena. Als ik rivie...
Lees verder →
2 reacties
Hoe kan ik nu denken dat het over is! Het blijft gewoon mooi natuurlijk. Weidse vlaktes met veel vee als ik vertrek uit Trinidad. Ik zie zelfs twee groepen pronghorns. Yihaa! Dode vulkanen domineren het landschap, de velden zijn voor het vee. Wei tot de einder, en de hekken ook. Tot ik Texline nader...
Lees verder →
2 reacties
Ik heb vanochtend een uitstekend plan met bijbehorende route. Eindpunt Trinidad. State Park als ze plek hebben. Ik ben nu in Trinidad, dus dat is gelukt. De uitgestippelde route echter gaat na anderhalf uur de mist in. Dat komt zo: Vanuit Salida rijd ik nog even door het historische centrum. Daar wo...
Lees verder →
2 reacties
Florence slaapt nog zo’n beetje als ik aankom voor een ochtendje winkelen. Het is de antiekhoofdstad vinden ze zelf, dus maar eens kijken wat daar van waar is. De hoofdstraat zit inderdaad vol met winkels die van alles aanbieden dat ooit van een ander is geweest. Antiek niet altijd, en vaak ook niet...
Lees verder →
3 reacties
Na een ritje met verdwalen, ik kwam al niet goed van de camping af, arriveerde ik dan toch na een uurtje bij Bent’s Old Fort. Het Fort ligt aan de voormalige grensrivier Arkansas, Mexico lag op een steenworp afstand aan de overkant. In tegenstelling tot wat de naam suggereert, was het geen verdedigd...
Lees verder →
2 reacties
Lekker op tijd naar bed, lekker lui uitslapen. Pas om half acht sta ik op. De overburen zijn dan al vertrokken, met tent, boot, kinderen en hond. Niets van gemerkt. Zwemmen staat op het programma, en wat orde scheppen in de chaos. Helaas zijn de steekvliegen nog steeds hongerig, dus ik zwerm een bee...
Lees verder →
Vandaag een berichtje van een trouwe volger: ‘Iedere morgen lees ik eerst jouw stukje. Hoeveel krijg ik er nog?’ Ik ben blij met iedereen die mijn stukjes leest en commentaar geeft, dat is toch een band met het thuisfront, zeker als je alleen reist. Maar eigenlijk schrijf ik ze voor mezelf. Alleen e...
Lees verder →
2 reacties
Mais, mais en mais, dat staat ook hier op de velden. Het graan, hoor ik op de radio, is al grotendeels geoogst, de balen zie ik als bewijs overal. Als u denkt, waar blijft dat allemaal? Dat blijft in bijna alles wat u koopt in een pakje, zakje, doosje of blikje. Niet nodig, maar wel handig om de wer...
Lees verder →