Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
2 reacties
Waar in vroeger jaren repatkisten een vertrouwd verschijnsel waren in Den Helder (al heetten ze anders in mijn jeugd), zijn ze nu kennelijk uitgestorven. Niet alleen in Den Helder, in heel Nederland was door ijverig zoekende militairen geen kist te vinden. Ja, eentje die drie jaar buiten had gestaan...
Lees verder →2 reacties
Zoals de journaliste van Binnenlands Bestuur mij vanmorgen vroeg: "De meeste wethouders gaan eerst een tijdje naar Zuid- Frankrijk om te niksen en u gaat naar Irak?" Ja, wat moet een mens ook in Zuid-Frankrijk? Maar kennelijk is mijn besluit genoeg onalledaags om belangstelling te wekken bij de medi...
Lees verder →
Een mooie overgang van mijn oude naar mijn nieuwe functie vormt een deel van de cadeautjes die ik kreeg bij mijn afscheid. Zo kreeg ik de SAS Survival Guide en een cameraatje van de directie, de burgemeester kwam met een verrekijker, veel cadeautjes hadden delftsblauw inpakpapier en er was ook wat d...
Lees verder →
2 reacties
Gisteren kwam ineens de rate approval af. Komt er op neer dat iemand aan iemand anders toestemming heeft gegeven om op een bepaald budget geld voor mijn salaris uit te geven. Dat gaat de goede kant op. In het kielzog van die beslissing uiteraard weer nieuwe formulieren om in te vullen en terug te st...
Lees verder →
Ik ga een interessant en uitdagend jaar tegemoet met nieuwe ervaringen waar ik veel zin in heb. Maar hier en daar laat ik ook wel wat achter natuurlijk. Zo heb ik vandaag een heerlijke dag gehad, met mijn eerste roeiwedstrijd. Prachtig weer en een leuke ervaring samen met de mensen waar ik de afgelo...
Lees verder →
Vandaag mijn eerste les Arabisch in Leiden. Geweldig. Ik wam binnen met de verwachting dat ik alleen maar een beetje uitspraak kon leren in die korte tijd. Nu, na ruim vier uur les, kan ik vijftien letters lezen, schrijven en uitspreken en kan ik daarmee woordjes maken en herkennen. Vooral dat herke...
Lees verder →
Niet gedacht dat de aswolk mij nog dwars zou zitten deze week maar het is hem gelukt. Op weg naar de training in Den Haag raakte ik hopeloos vast in dikke files. Een zelfs veroorzaakt door een takelwagen die mij een uur eerder had gepasseerd (leeg) en nu zelf (vol) in een ongeval was geraakt en over...
Lees verder →1 reactie
In de toekomst krijg ik wat spullen van mijn nieuwe tijdelijke werkgever. Niet alleen een helm en scherfvest, maar ook een mobieltje en laptop. Hoef je die niet mee te sjouwen, is het verhaal. Tja. Maar goed, die uitdaging wil ik best aannemen en mijn eigen laptop thuis laten. Maar niet mijn favopro...
Lees verder →2 reacties
Probeer eens te bedenken wat je mee moet nemen voor een jaar. Naar een land waar het heel warm wordt, maar in de winter net zo koud als hier is. Bovendien in een omgeving waar je niet even naar de winkel op de hoek kunt wippen als iets ontbreekt. Krijg dat maar eens in je koffertje! Gelukkig weet ik...
Lees verder →
Heeft u dat ook wel eens, oplettend lezertje? Het gevoel van: verrek, nooit gezien dat dat daar stond? Dat had ik gisteren. Voor een dagje Engels voor gevorderden moest ik naar Amsterdam, de instructie zou plaats vinden in de Zilveren Toren, vlak bij het Centraal Station. Ik heb wel eens overnacht i...
Lees verder →