Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
5 reacties
Vandaag twee feestelijke gelegenheden achter elkaar. Het gebeurt zelden, dus ik viel met mijn neus in de boter. Tijdens de lunch een afscheid voor de groep die binnenkort naar het noorden gaat, waar een nieuwe basis wordt geopend in een oud Saddampaleis (daar zijn er hier nog al een paar van). Dus w...
Lees verder →
Voor ik hier naartoe ging kreeg ik een hoop informatie over wat wel en niet te doen en wat er wel of niet kon. Daar blijkt dus een hoop foute informatie tussen te zitten. Zo zou ik geen geld op kunnen nemen en geen post kunnen ontvangen. Er wordt door iedereen van alles on line besteld, en op sommig...
Lees verder →1 reactie
Het was al niet veel met het elektra in de tijd van Saddam, maar daarna is het alleen nog maar slechter geworden. De inwoners van Bagdad, zo 7,5 miljoen buitenwijken meegeteld, mogen blij zijn als er zes uur elektra is per dag. Voor koelkast, muziek en televisie en voor de broodnodige airco is dat t...
Lees verder →
Velen herkennen de kreet hierboven ongetwijfeld als die van Radar in de serie Mash, zijn waarschuwing als er weer helikopters met gewonden aankwamen. Ik heb er de eerste dagen van mijn verblijf hier regelmatig aan gedacht, want de compound ligt onder de aanvliegroute van de helicopters. Als ik zeg e...
Lees verder →
Computers zijn mooie dingen maar ze moeten het dan wel doen natuurlijk. Ik ben nu in het rijke bezit van twee laptops, een voor werk en een voor privé. Een dus in mijn tijdelijke kantoortje en een op mijn tijdelijke hotelkamer. De een vond vandaag dat hij geen worddocumenten wilde maken, de ander vi...
Lees verder →2 reacties
Mijn eigen laptop is sinds vandaag ook op het beveiligde net aangesloten dus ben ik weer online. Stelt u zich daar niet te veel van voor. De afgelopen 30 minuten is gebruikt om 2 berichtjes weg te sturen, dus de lijn is kennelijk overbezet. Maar binnenhalen gaat wel snel, dus kreeg ik al jullie reac...
Lees verder →1 reactie
Ik weet nu de weg naar het restaurant, buiten de compound maar binnen de Green Zone (die sommige Amerikanen nu zoveel minder veilig vinden dat ze hem de amber zone noemen). Ik weet ongeveer waar iedereen zit en ik ken de belangrijkste mensen van gezicht en voornaam. Tijd om te vertrekken, oplettend...
Lees verder →
Zeer vroeg het bed uit om naar het vliegveld terug te gaan. Helaas kom ik er erachter dat mijn telefoontje zich zelfstandig heeft gemaakt. Doe je moeite om je nummer te houden, raak je je Nokia kwijt. Hopelijk kan ik snel blokkeren, maar belt u mij voorlopig niet meer op mijn oude nummer. Op het vli...
Lees verder →
Tja, dat is even wat, oplettend lezertje, weggaan voor een jaar. Altijd een bizar gebeuren. Zusjes, vrienden, buren komen nog even uitzwaaien. Gelukkig nog iemand die de was op wil hangen. De kopjes moeten maar een tijdje zo staan. Neefje Daniel heeft het laatste afscheidscadeautje: een sleutelhange...
Lees verder →2 reacties
De auto staat bij de garage te wachten op een nieuwe eigenaar. (Autoservice Goedhart, Winkel). De laatste koffer is gepakt. De flightbag krijgt morgen zijn definitieve inhoud, als we weten wat er echt niet mee kan. De laatste documenten zijn gearriveerd en geprint. De ijskast is leeg, schoon en uit....
Lees verder →