Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Ik gaf aan dat u verzoekjes in kon dienen voor onderwerpen van dit blog en het eerste is al binnen. De vraag was: wie bewaakt jullie, het Amerikaanse of het Irakese leger. Het antwoord is: none of the above. Het Amerikaanse leger doet al lang geen beveiliging meer voor burgers, en is al bezig af te...
Lees verder →
We doen het allemaal, grenzen verleggen. Soms letterlijk, we beginnen met onze vakanties dicht bij huis, en eindigen ergens in Antarctica tegenwoordig. We geven meer uit aan iets wat we graag willen hebben, of we lopen harder en verder dan vorig jaar. We gaan langer door zonder apc-tje, of wat ook m...
Lees verder →
8 reacties
Ik blijf me verbazen over wat ik hier aantref. Gisteren kwam ik op weg naar het restaurant een kikkertje tegen. Die zitten hier meer, en komen af en toe ook binnen, net als de kleine padjes. Iemand vertelde me zojuist dat ze ’s avonds vooral op het net gesproeide grasveld te vinden zijn. Dat is een...
Lees verder →
vanmorgen een ontmoeting met de voorzitter voor de Provinciale Commisie vrouwen en kinderen, tevens lid van de commissie onderwijs en cultuur. Haar naam is Natiqa. In het Aabisch betekent dat spreker voor iets of iemand als ik het goed heb begrepen. In haar geval zeer passend. Als voorzitter probeer...
Lees verder →
Nu het WK voetbal zijn einde en hoogtepunt nadert, zal er overal op de wereld wel meer gevoetbald worden. Op straten en pleinen, op veldjes en binnenplaatsen. Onze chefkok uit Bangladesh werd gebeld door zijn zoontje in tranen: Italie was verslagen, en hij dus ook en Pappa moest troosten. Van het da...
Lees verder →
Voor een land dat zo warm is doet men hier soms vreemde dingen. Zo bouwt men zonder isolatie of spouw tegenwoordig. Vroegere bouw liet toe dat warme lucht kon ontsnappen en dat de daken koel bleven, maar met de komst van de moderne tijd en zijn airco’s heeft men dat los gelaten. Nu, al e r geen stro...
Lees verder →
Halverwege de middag haal ik een kop thee in het restaurant, de koffiejongen is afwezig. De twee koks zitten geboeid tv te kijken. Verrek, de wedstrijd is toch nog niet begonnen? Nee hoor, herhaling gelukkig. Maar ja, vanavond he, dan wordt het wel spannend met al die wedstrijden. Ja spannend vind i...
Lees verder →
Om een uur of twee loop ik vanaf gebouw 1 naar gebouw 2, om weer te werken aan een flinke klus die erg veel haast heeft. Daar hoor ik een heel verhaal door een luidspreker ergens buiten. Wat wordt daar zo uitgebreid meegedeeld? Hoor ik de Imam met een vrijdagmiddagverhaal? De toon lijkt me er niet b...
Lees verder →
Het is hier vrijdags normaal gesproken erg rustig, zeker nu meer dan de helft van de expats met verlof is. Vandaag komen de meesten geloof ik terug, zien of dat verschil maakt. De Irakezen vieren hun weekend. Op een paar uitzonderingen na natuurlijk. Onze koks werken gelukkig gewoon door. Af en toe...
Lees verder →
Al eerder schreef ik over tegenslag met de electronica, maar het laatste onderdeel is nu op weg naar de uitang. Na een verdwenen mobieltje, een bevroren en nu niet downloadende e-reader, een I-pod die de geest gaf, besloot vanmorgen mijn persoonlijke laptop er mee te stoppen. Het is vrijdag vandaag,...
Lees verder →