Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Ik heb soms heel goede ideeën, maar soms ook wel eens mindere. Zo dacht ik het dry-camping uit te proberen. Het spaart kosten, en die rijzen de pan uit hier. Een tip die je overal leest: op de parkeerplaats bij Walmart. Handig. Goedkoop. En lawaaiig. Als je generator werkt is dat geen robleem, dan m...
Lees verder →
We leven een beetje mee met de natuur. Na het eten zitten we nog wat buiten, internet is er hier niet, TV staat in een kastje, om ons heen wordt het donker en het was een lange dag. Dus liggen we ruim voor tienen in ons mandje. Wat tot gevolg heeft dat ik ruim voor vieren wakker ben. Het bos is dood...
Lees verder →
1 reactie
Na een heerlijke nacht werd ik om vijf uur gewekt door de Amerikaanse merel. Het park was nog heerlijk rustig. Na de merel werd rest van het vogelvolk ook wakker. Ontbijten met de specht in een paal en een eekhoorntje op je autoband. Om half negen water en elektra er uit, gaskraan dicht, trapje naar...
Lees verder →
2 reacties
’s Nachts besloten: dan maar warm. We gaan op weg, het heeft nu lang genoeg geduurd. Onze gastheer was al heel vroeg weer aan het werk, ‘s avonds was de afspraak: je merkt wel wat het wordt. Vroeg gebeld met de garage: hij moet het doen, wat jullie willen kan ook niet. Met ons drieën hadden we geen...
Lees verder →
3 reacties
We hadden een dagje luieren gepland, met een picknick in het park. Maar al vroeg belde de garage: Monster zou om 13.00 uur klaar zijn om opgehaald te worden. Goed nieuws! Gauw wat zaken inslaan voor onderweg, de hele middag schoonmaken, ’s avonds een gezellige maaltijd met onze gastheer en de volgen...
Lees verder →
2 reacties
Als ik drink zou ik zeggen: doe mij een straffe borrel. Maar ik drink niet. Het wordt eten bij de Mexicaan. De ochtend begon met mijn eerste Uberrit ooit! Met Michael. Een half uurtje later stonden we in de garage waar het Monster op mij wachtte. Hij werd voorgereden, ik kreeg uitleg van wat er geda...
Lees verder →
Gibsland is beroemd om één ding: de dood in een hinderlaag van Bonnie & Clyde op 24 mei 1934. Nu wist ik wel van Bonnie & Clyde, maar Gibsland, het Ambushmuseum, de marker langs de snelweg: daar heb je reisgenootjes voor. Op zich zou ik niet hebben omgereden voor een dergelijk museum, maar de rit er...
Lees verder →
2 reacties
Memphis is bekend om een paar zaken. Eén de muziek, die we gisteren vierden. Maar het is ook een belangrijke stad in de strijd voor gelijke rechten. Dit is ook de plek waar Martin Luther King Jr. op 4 april 1968 door het hoofd werd geschoten terwijl hij op het balkon van zijn motel stond. Het Lorrai...
Lees verder →
2 reacties
Een bucketlistbestemming. Niet voor mij, voor mijn reisgenootje. Busje van het hotel zette ons keurig voor de deur af, redelijk vroeg. Het was rustig en eigenlijk bleef het dat de hele dag wel. Hier komen 700.000 bezoekers per jaar, maar alleen in het eigenlijke woonhuis valt dat op, door de beperkt...
Lees verder →
3 reacties
Natchez sneuvelde, toen ik vanmorgen om vijf uur wakker geklopt werd door iemand die zich in de deur vergiste. Daarna kon ik natuurlijk niet meer slapen en leek het me beter meer tijd op de weg door te brengen om Memphis zeker te stellen. We zitten een beetje in een klemmetje vanwege het ophalen van...
Lees verder →