Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Opgetogen geluiden van de conferentie. Veel bezoekers, alles (nou ja, bijna alles) verliep gladjes, de pers werd gemanaged zoals we dat hadden gevraagd, er was zelfs pers vanuit het buitenland, er waren deelnemers uit het noorden, alles ging dus goed. Dr E kreeg een groot compliment van de gouverneu...
Lees verder →1 reactie
Volop voorbereidingen voor Halloween vandaag, tijdens onze vrije dag. Eerst een uurtje op het dak in de zon, vleermuizen knippen. Dan voor het eerst van mijn leven pumpkin carving, ofwel pompoenen uitsnijden. Samen met A, die dit al haar hele leven doet en er erg goed in is. Het viel mee, mijn first...
Lees verder →
De COP is op bezoek, de hoogste baas hier in Irak. Niet voor ons uiteraard, hij komt voor de conferentie, samen met iemand die iets gaat zeggen over decentralisatie en iemand die alles op video zal gaan vangen. Maar nu hij er toch is praat hij ons tijdens onze wekelijkse expat bijeenkomst bij over d...
Lees verder →
Omdat het de rest van de week zo laat was geworden, vandaag wat vroeger gestopt om tijd te maken voor de roeimachine, nou ja, het roeimachientje. Omkleden, Ipodje er bij en hup. Het is een drukke tijd, er liep iemand buiten rondjes, er waren er ergens twee aan het stretchen (we hebben bezoek van bui...
Lees verder →
Een interessante bijeenkomst bijgewoond, oplettend lezertje. We hebben hier problemen met het besteden van de budgetten. Een wat groter probleem dan bij ons om dat men nog geen meerjaren begroting heeft. We zijn er al een tijdje over bezig en hebben bedacht dat er echt lange termijn oplossingen moet...
Lees verder →
Naarmate de conferentie nadert, gaat het hier crescendo. Worskhop voor de fotografen om met de camera’s die overal vandaan komen vertrouwd te raken; het vloerplan is eindelijk bekend, het laatste stukje tekst waar we op zaten te wachten, komt definitief niet. De badges worden geknipt en gevuld, en v...
Lees verder →
Twintig over twaalf was ik weer thuis, oplettend lezertje, net op tijd om de lunch nog mee te pakken. Daarna de ongebruikte flightbag weer uitpakken en eens kijken op kantoor. Overal verbaasde gezichten, maar sommigen waren blij dat ik terug was. Er was dan ook genoeg te doen. Alle hardware voor de...
Lees verder →
Het heen en weer rijden van en naar de base was weer leuk om mee te maken. Onze nieuwe auto’s hebben geen geblindeerde ramen, dat kijkt lekker naar buiten. Af en toe een verbaasde blik. Men is gewend aan dit soort konvooien en kijkt meestal wat verveeld naar de inhalende auto links. Na de eerste bli...
Lees verder →
U dacht natuurlijk, oplettend lezertje: die zit in het vliegtuig. Ik dacht ook nog om vijf voor zes dat ik daar in zou zitten. Maar nu zit ik weer in mijn trailertje met betonnen dak. Een hele dag wachten, een minder die om de haverklap op het vliegveld navraag doet, en dan nog het vliegtuig missen....
Lees verder →
Wie verre reizen maakt kan veel verhalen, een uitdrukking uit de tijd dat ik nog echt verre reizen maakte. Verhalen stond toen voor het van de ene plek in de haven naar de andere plek in de haven gaan. Iets wat altijd veel meer tijd kostte dan gewenst, en liefst midden in de nacht of onder het eten...
Lees verder →