Draden

De wereld is een dorp, je hoort de uitdrukking regelmatig. Dat is natuurlijk ook omdat het steeds meer bewaarheid wordt. We hebben allemaal voorbeelden van vrienden die elkaar in een ver buitenland treffen op dezelfde plek. We kennen alles en iedereen in de omgeving, we weten wat er in de wereld speelt. Ik ben allang niet meer verbaasd. Maar toch, af en toe is er een ontmoeting of bijna ontmoeting die laat blijken dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. We weten het alleen niet. Vanmiddag in diep gesprek met M, de journalist/schrijver met vier boeken op zijn naam. Ik leer hem wat Engelse uitspraak en hij vertelt mij over zijn land. Typisch voorbeeld van twee vliegen. We hadden het over de krant waarvoor hij schrijft en ik vroeg hem of hij ook Al Sabah Al Jadeed kent. Jazeker die krant kende hij heel goed, en de hoofdredacteur kent hij ook, die had hij een paar maal ontmoet tijdens congressen en workshops in het Noorden. Ishmael? Ja Ishmael, die met de Nederlandse vrouw, Anna. Inderdaad, en die Nederlandse Anna, die zelf ook journaliste is, is de vrouw die mij een dag lang heeft bij gepraat over dit land, kort voor mijn vertrek. Dat zijn de draden waar ik erg van kan genieten. Daarna, in het kader van de onderbroken internet verbinding en het feit dat de collega’s collectief blijven hangen na kantooruren, nog even langs bij S, die mij zijn foto’s van Egypte wilde laten zien. Tijdens een 14 daagse workshop in Cairo hadden ze ook wat uitstapjes gemaakt naar de geijkte punten. De piramides, het museum, de televisietoren. Wanneer was dat? Begin oktober 2005. Dezelfde week dat ik daar met mijn zusje en haar gezin rondliep. Zijn we elkaar gepasseerd bij de Piramide? Stonden we naast elkaar in de rij voor een kaartje bij het museum? Ik zei het al, de wereld is een dorp.