Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
Normaal wordt hier om zes uur ’s morgens de generator omgezet. Om de een of andere reden blijven onze airco’s daarna uit (die op kantoor gaan wel weer aan na een wissel). Mocht je nog niet wakker zijn om zes uur, dan wordt je dat vanzelf van de warmte. Meestal voldoet dan een druk op de knop om de k...
Lees verder →
Ik weet niet hoe het met u is, oplettend lezertje, maar ik zit in een restaurant altijd graag aan een tafeltje bij het raam. Ook hier in Basrah. We hebben twee van die tafeltje, voor drie personen en meestal eet ik aan een daarvan. Met uitzicht op het terras. Stelt u zich daarbij voor een betegeld p...
Lees verder →
1 reactie
Abu Bres Van de week wat met meubilair op kantoor rondgesjouwd omdat de door mij bestelde bureaus en stoelen zijn gearriveerd uit Koeweit. Daar kwam ineens weer de grote tjitjak te voorschijn. De mannen vinden hem duidelijk minder leuk dan ik en dat heeft ook weer allerlei geldige redenen. Maar ik v...
Lees verder →
Ik gaf aan dat u verzoekjes in kon dienen voor onderwerpen van dit blog en het eerste is al binnen. De vraag was: wie bewaakt jullie, het Amerikaanse of het Irakese leger. Het antwoord is: none of the above. Het Amerikaanse leger doet al lang geen beveiliging meer voor burgers, en is al bezig af te...
Lees verder →
We doen het allemaal, grenzen verleggen. Soms letterlijk, we beginnen met onze vakanties dicht bij huis, en eindigen ergens in Antarctica tegenwoordig. We geven meer uit aan iets wat we graag willen hebben, of we lopen harder en verder dan vorig jaar. We gaan langer door zonder apc-tje, of wat ook m...
Lees verder →
8 reacties
Ik blijf me verbazen over wat ik hier aantref. Gisteren kwam ik op weg naar het restaurant een kikkertje tegen. Die zitten hier meer, en komen af en toe ook binnen, net als de kleine padjes. Iemand vertelde me zojuist dat ze ’s avonds vooral op het net gesproeide grasveld te vinden zijn. Dat is een...
Lees verder →
vanmorgen een ontmoeting met de voorzitter voor de Provinciale Commisie vrouwen en kinderen, tevens lid van de commissie onderwijs en cultuur. Haar naam is Natiqa. In het Aabisch betekent dat spreker voor iets of iemand als ik het goed heb begrepen. In haar geval zeer passend. Als voorzitter probeer...
Lees verder →
Nu het WK voetbal zijn einde en hoogtepunt nadert, zal er overal op de wereld wel meer gevoetbald worden. Op straten en pleinen, op veldjes en binnenplaatsen. Onze chefkok uit Bangladesh werd gebeld door zijn zoontje in tranen: Italie was verslagen, en hij dus ook en Pappa moest troosten. Van het da...
Lees verder →
Voor een land dat zo warm is doet men hier soms vreemde dingen. Zo bouwt men zonder isolatie of spouw tegenwoordig. Vroegere bouw liet toe dat warme lucht kon ontsnappen en dat de daken koel bleven, maar met de komst van de moderne tijd en zijn airco’s heeft men dat los gelaten. Nu, al e r geen stro...
Lees verder →
Halverwege de middag haal ik een kop thee in het restaurant, de koffiejongen is afwezig. De twee koks zitten geboeid tv te kijken. Verrek, de wedstrijd is toch nog niet begonnen? Nee hoor, herhaling gelukkig. Maar ja, vanavond he, dan wordt het wel spannend met al die wedstrijden. Ja spannend vind i...
Lees verder →