Op Weg naar de Toekomst
Linda Rose Smit
1 reactie
Neefje Daniel van anderhalf jaar geeft zijn tante in Irak een high five. Hij vindt dat grappig, wij vinden dat een mirakel. De zegeningen van het internet. De wereld wordt steeds kleiner. Nou ja, behalve voor banken dan.
Lees verder →
Hier in Basrah hebben we onze eigen watervoorraad. Het wordt op momenten dat ik even niet oplet met vrachtwagens aangeleverd. Om en op alle gebouwen staan grote rode containers die 5000 liter water kunnen bevatten. Ergens is een bedrijf dat daar op binnenloopt, want ik zie ze overal. Dat water staat...
Lees verder →
Al een paar maal kreeg ik de vraag: zijn daar nog een beetje aardige, leuke, interessante mensen waar je werkt? Het antwoord is: ja! In ieder geval zijn het allemaal mensen die niet bang zijn verder dan het gebaande pad te gaan, te werken onder omstandigheden die anderen ongeschikt of ongewenst vind...
Lees verder →
Maar even over het werk, want daar zit ik hier uiteindelijk voor. Mijn tweede werkdag in Basra. Had allerlei plannen om schema’s op te vragen en meer van dergelijk leuks, toen we ineens overvallen werden door een 20 man sterke groep die gezellig kwam vergaderen. Was ooit gepland, maar niet door iema...
Lees verder →
2 reacties
Ik denk nu dat ik het snap met die post, oplettend lezertje. Het adres dat hier eerder stond is een adres in Amerika. Uw post gaat dus eerst naar de VS, en dan door naar waar het hoort te zijn. Zolang die nummers en zipcodes er maar op staan, en mijn naam, moet dat goed gaan. Dus niet Irak of Basra...
Lees verder →
Gisteren in de namiddag gearriveerd in Basra na een lokale vlucht met Iraqiair. Vlucht was kort, het wachten lang. Ze vlogen op tijd volgens de laatst doorgegeven vertrektijd, maar die tijd is eigenlijk nooit zeker dus moet je echt op tijd klaar staan. Dus zeg, om half acht ’s morgens. Vroeg je hote...
Lees verder →